Vandaag in Trouw: Hebben mensen met Down het recht om te zijn wie ze zijn?

trouwVijf jaar op een rij zijn alle zwangerschappen waarbij Downsyndroom was vastgesteld afgebroken in IJsland. In Denemarken wachtte 98% van ongeboren kinderen met Downsyndroom, hetzelfde lot.

Ondanks deze beschamende cijfers neemt Nederland binnenkort een beslissing of de Nipt, primair gericht op Downsyndroom, standaard wordt ingevoerd in de gezondheidszorg. Het is bekend dat de testbereidheid sterk stijgt door de Nipt, en dus ook het aantal selectieve abortussen.

Waarom is het aborteren van een gewenste zwangerschap alleen om reden van Downsyndroom een vrouwenrecht? Ontkent dat niet het recht van mensen met Downsyndroom om te zijn wie ze mogen zijn? Is de grondslag van het feminisme niet dat we allemaal gelijkwaardig zijn, ongeacht de goedkeuring van een ander?

Die vragen houden me al bezig vanaf het moment dat mijn dochter April,12 jaar geleden geboren werd en ik een eerste glimps opving van het mensje achter die mooie amandelvormige oogjes. In de weken die volgden werd ik regelmatig gevraagd: ‘Wist je het niet van tevoren’? Een vraag die zoveel meer inhoudt dan alleen belangstelling.

Downsyndroom hebben is geen persoonlijke keuze, net zo min als homosexueel of transgender zijn.

Toen in oktober 2015 wetenschappers aankondigden het ‘homo-gen’ te hebben geidentificeerd, reageerden belangengroepen wereldwijd onmiddelijk (terecht) met de eis dat dit onderzoek niet voor homo-fobische doeleinden mag worden geexploiteerd: ‘Homosexualiteit heeft altijd bestaan in alle culturen en periodes. Het is een natuurlijk onderdeel van de menselijke sexualiteit.’collage4

Downsyndroom heeft, als natuurlijk onderdeel van de mensheid ook altijd bestaan, toch is zij het doel van opzettelijke overheidsgestuurde eliminatie. Nederlandse belangengroepen zwijgen in alle talen. Hiermee lappen zij Internationale mensenrechtenverdragen aan hun laars.

Dat is niet alleen mijn mening als vrouw en moeder van twee kinderen met Downsyndroom maar ook van een commissie van het Internationale Verdrag voor de Rechten van gehandicapte personen. De commissie concludeerde in haar rapporten waarin de Oostenrijkse en Spaanse wetgeving zijn getoetst aan dit verdrag, dat er geen onderscheid mag worden gemaakt bij het afbreken van een zwangerschap op basis van een handicap.

Er is geen test die de ontwikkeling van mijn dochters met Downsyndroom had kunnen voorspellen. Hazel is hoogintelligent en vooringenomen en April praat nauwelijks. Ze ziet haar jongere zusje en broertje haar moeiteloos voorbij streven met fietsen, zwemmen en lezen maar is nooit jaloers. Als je haar helpt, beloont ze je met een lach waarbij zonnestralen regelrecht uit haar ogen schieten. Ik heb anderen vaak horen zeggen dat haar aanwezigheid hen blij maakt.

Toch dreigt de populatie met Downsyndroom stilletjes uit het straatbeeld te verdwijnen.

Dat laat zien dat er een diepgewortelde fobie voor Downsyndroom is gekweekt. Al ruim veertig jaar presenteren academici, overheid en pharmaceutische industrie Downsyndroom als een risico voor ernstig leed. Hiermee hebben zij de basis gelegd voor de introductie van de huidige genetische screening. Er is een doel gesteld, een agenda gemaakt en verzet vanuit Christelijke en ‘ethisch’ linkse-hoek gesignaleerd. Deze analyses zijn vervolgens vertaald in een nauwkeurig geformuleerd beleid.

Downpride overhandigt op 16 februari een Zwartboek Downsyndroom aan de kamercommisie van VWS. Uit dit Zwartboek blijkt de realiteit van ‘vrije keuze’: ouders ontvangen regelmatig misinformatie, worden gekleineerd of moeten hun keuze verdedigen tegenover medici. Inderdaad, niemand houdt een pistool tegen hun hoofd als ze besluiten om hun zwangerschap selectief af te breken, maar psychologische dwang is ook een misdaad.

‘Keuzevrijheid’ is niets anders dan een holle term waarachter een zorgvuldig geplande strategie schuilgaat die ‘reproductief gedrag optimaliseert om zorgkosten en druk op de samenleving te verminderen’.

Renate Lindeman

Namens Downpride

 

Advertenties

2 gedachtes over “Vandaag in Trouw: Hebben mensen met Down het recht om te zijn wie ze zijn?

  1. Hallo Renate,
    Ik ben het geheel met jouw verhaal eens, sterker nog ik ben sinds kort VN ambassadeur geworden(als een onderdeel van de Commissie Voor Inclusie een samenwerkingsverband van allerlei belangenverenigingen en stichtingen. ) om ook dit soort belangrijke thema`s aan het voetlicht te brengen. Tegelijkertijd ben ik voor het onderwijs hetzelfde aan het proberen om o.a. ontheffingen van het onderwijs een iets van het verleden te laten zijn maar ook dat inclusief onderwijs ook in Nederland tot een normale zaak gaat worden. Al deze verbeteringen worden straks in een rapport aan de VN aangeboden. Tegelijkertijd zag ik dat er nog bergen verzet moeten worden om mensen met downsyndroom hun recht op een eigen volwaardig leven te gunnen. Ze verdienen het maar in Nederland loopt men daarmee echt achter op andere landen maar dat zal je vast niet verbazen. Veel succes alvast met het aanbieden van het Zwartboek Downsyndroom aan het ministerie van VWS,

    Met vriendelijke groet,
    Tim Huinink.

    Liked by 1 persoon

    • Hallo Tim, Fantastisch dat jij nu VN ambassadeur bent en oa onderwijs ontheffingen aankaart. Zoals je weet is de ontheffing van mijn oudste, de reden dat ik met mijn gezin naar het buitenland ben ‘gevlucht’. Bedankt en jij ook veel succes. We houden contact. Hartelijke groet, Renate

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s