Downsyndroom moet uit het straatbeeld verdwijnen

“Downsyndroom moet uit het straatbeeld verdwijnen”, zegt Hans Galjaard, geneticus, ook wel de vader van de Nederlandse prenatale diagnostiek genoemd, in een radio-interview. Dat mensen met Downsyndroom het leven zelf een hoger cijfer geven dan jij en ik, daar zwijgt hij over. Die ‘mening’ telt niet mee in zijn oordeel.

Dus heeft Nederland een Nationaal screeningsprogramma waarmee ze een kind met Downsyndroom de ‘vrije keuze’ maakt van ouders. Dit Nationaal screeningsprogramma wordt niet ingezet om bv. van geslacht een vrije keuze te maken, of transgenderschap, of een andere sexuele voorkeur. Dat zou (terecht) het verkeerde signaal sturen naar de samenleving.

Natuurlijk, want kinderen met Downsyndroom hebben nu eenmaal meer aandacht nodig, gemiddeld. En dat kost geld. En de zorg is al zo duur. En het legt extra druk op een gezin, broertjes, zusjes, de samenleving. Ondertussen wordt er gezwegen over wat het doet met de vrouw als ze halverwege haar zwangerschap besluit om deze af te breken en ze een overleden kind moet baren. De leegte die ze voelt en die ze haar man maar moeilijk uit kan leggen. De kloof die het slaat tussen man en vrouw. Het instinct dat vaak afwezig is bij de geboorte van een later kinderen. De stekende pijn die ze voelt iedere keer als een gezond en vrolijk kind met Downsyndroom haar passeert in het leven.

En terwijl bladen de veilige test de hemel inprijzen en de angst voor het ‘anders-zijn’ voeden, vragen vrouwen elkaar: heb jij al getest? En de vrouwen die dat niet doen, of de andere keuze maken: wist je het van te voren? De vraag die zoveel meer inhoudt dan gewoon interesse, want jouw kind had er niet hoeven zijn. Jouw kind is ‘jouw keuze’. En waarom moet de samenleving daar dan eigenlijk extra geld en moeite aan besteden?

En dus, onder de noemer ‘vrije keuze’, doen 94% van de vrouwen wat de samenleving van ze verwacht.

Mijn zoon heeft twee zusjes met Downsyndroom. Hij helpt ze met hun schooltas, zij laten hem weten dat te waarderen en knuffelen hem. In ons gezin wordt iedereen overal bij te betrokken, ook als dat betekent dat we een stapje harder moeten lopen, langer moeten wachten of de routine moeten omgooien. Zo is iedereen gelijkwaardig en weet iedereen dat ze mogen zijn wie ze zijn. Is dat niet de enige keuze die een mens heeft?

Het bewuste fragment van het radio-interview is hier te beluisteren…

Advertenties

3 gedachtes over “Downsyndroom moet uit het straatbeeld verdwijnen

  1. Met alle respect,
    maar ik vraag me af of deze meneer al eens een kind verloren is .
    Met of zonder het syndroom van down
    Sreek dan maar eens met een moeder,voor dat je zo iets roept.

    Like

  2. Ik denk dat het een gruwelijke uitspraak is, maar dit is wel een heel kort en abrupt afgesneden fragment om je mening op te baseren. Kun je aangeven waar het vandaan komt (welk programma, datum van uitzending) of heb je een ruimer fragment?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s