PERSBERICHT

Als reactie op alle onjuistheden in het recente AD artikel, maar vooral als een poging om prenatale selectie (of zoals ze zo mooi zeggen in het Engels: prenatal genetic profiling) bespreekbaar te maken, hebben wij (namen en organisaties zie hieronder) het volgende persbericht uitgestuurd:

bellevue2Wij zijn vrouwen. Wij zijn mensenrechten activisten. Wij zijn moeders. Van kinderen met Downsyndroom. Bij sommigen is de diagnose tijdens de zwangerschap gesteld. Bij anderen na de geboorte. Niemand van ons heeft gekozen dat ons kind Downsyndroom heeft. Zo zijn ze geboren en we houden van ze, net zoveel als van hun broertjes en/of zusjes die geen Downsyndroom hebben. Mensen met Downsyndroom (en andere beperkingen) zijn volledig mens en hebben gelijke rechten. Dit wordt ook erkend door de Universele verklaring voor de Rechten vd Mens uit 1948.

Downsyndroom is geen ernstige aandoening: volgens gangbare medische definities voldoen het gemiddelde IQ, levensverwachting en andere levensbeperkende omstandigheden eenvoudigweg niet aan de classificatie ‘ernstig’. Mensen met Downsyndroom en hun families ‘lijden’ niet. Ze hebben zelfs een bovengemiddelde waardering voor het leven. Dit is geen persoonlijke mening maar een stelling die onderbouwd wordt door wetenschappelijk onderzoek onder een populatie . En tóch wordt het Downsyndroom door de overheid steeds in een adem genoemd met de term ‘ernstig’.

Ondanks voorgaande –wetenschappelijk onderbouwde- feiten heeft Minister Schippers besloten om de Nipt (als pilot) routinematig primair te screenen op Downsyndroom. De NIPT wordt daarom ook ‘Downtest’ genoemd. Dit staat in sterk contrast met keuzes die andere landen maken die (bv. Oostenrijk ) prenataal onderzoek naar Downsyndroom (en andere handicaps) om selectie mogelijk te maken als onderdeel van publieke Volksgezondheid strikt vermijden. Duitsland heeft een vergelijkbare positie wat betreft screening voor Downsyndroom.

Een recentelijk artikel in het AD illustreert hoe de propaganda machine op volle toeren draait om het Nederlandse publiek klaar te stomen voor de genetische revolutie in prenataal onderzoek.

“Liefde gaat dieper dan leven geven” is de titel. Een gezin heeft gekozen om een ongeboren kind te aborteren nadat Downsyndroom was vastgesteld. Naast de titel die impliceert dat wij, moeders die wèl leven hebben gegeven aan een kind met Downsyndroom, dit niet uit liefde zouden hebben gedaan, zit het artikel vol met fouten, verkeerde statistieken en achterhaalde vooroordelen over Downsyndroom:
– In 2013 zouden 760 abortussen om reden Downsyndroom zijn uitgevoerd. In werkelijkheid waren dit er tussen de 100 en 200,
– bij een kind met Downsyndroom in je gezin mag je blij zijn dat de aandachtsverdeling over de kinderen 80% – 20% zou zijn. Dit is niet gebaseerd op onderzoek, dit is een onjuiste aanname,
– ‘wij wisten dat we een gezond kind wilden’ De meeste mensen met Downsyndroom ZIJN gezond.

Een krantenartikel, evenals screening, moet gebaseerd zijn op correcte feiten en (wetenschappelijk) onderzoek. Niet op meningen en achterhaalde stereotypes.

Vrouwen zijn door de beslissing van de Nederlandse Minister van VWS om van Downsyndroom een ‘keuze’ te maken in een pijnlijke positie gebracht. Enerzijds kunnen vrouwen kiezen om een kind met Downsyndroom ‘leven te geven’ maar hierdoor lopen zij en hun gezin voortdurend tegen hardnekkige vooroordelen en onjuiste en kwetsende artikelen zoals hierboven aan. Anderzijds kunnen zij kiezen voor een ingrijpende abortus die veelal langdurige en ernstige psychische schade veroorzaakt bij vrouwen. Ook dit is wetenschappelijk bewezen.

Dit is geen keuzevrijheid maar vrouwen voor het blok zetten een levens veranderende beslissing te nemen. Mensen met Downsyndroom zijn geen ‘fout’ of zelfs geen reflectie van een persoonlijke keuze. Ze zijn gelijkwaardig en een cruciaal onderdeel van de samenleving. De overheid moet negatieve beeldvorming (zoals het AD artikel) en discriminatie tegengaan. Zij moet inclusie bevorderen (zoals het VN verdrag voor de rechten van Gehandicapten ratificeren). Zij moet niet investeren in programma’s die leiden tot de eliminatie van een groep mensen. Zo wordt de reproductieve vrijheid van een vrouw gewaarborgd.

Wij zijn vrouwen, mensenrechten activisten en moeders en wij staan op tegen de systematische eliminatie van Downsyndroom onder het valse voorwendsel van ‘gezondheidszorg of vrouwenrecht.’ Prenatale selectie voor Downsyndroom moet UIT het abortusdebat worden gehaald.

U kunt ons bereiken op:
Renate Lindeman, moeder van drie kinderen, waarvan twee met Downsyndroom. Schrijfster, activiste en woordvoerder Downpride and Saving Down syndrome.
Email: renatelindeman@mail.com

Tefke Dannijs, moeder van twee kinderen, waarvan één met het Downsyndroom. Woordvoerder Zó is Downsyndroom
Email: info@zoisdown.nl

Bertina Slager, moeder van twee kinderen, waarvan één met het Downsyndroom. Initiator van Downsyndroom tips community.
Email: bertina@f.link.nl

Advertenties

Een gedachte over “PERSBERICHT

  1. Hallo Renate,
    Ik heb het bewuste artikel niet in het AD gelezen maar in Dagblad Tubantia in de bijlage “Hart en Ziel”
    ( Yeah Right) van dinsdag 1 september, Dit is geen artikel die in een bijlage hoort die Hart en Ziel heet
    Ik vond dit zo`n schokkende rechtvaardiging van het afbreken van een zwangerschap!
    Het was een in mijn ogen een onvolledig en kwetsend artikel. Hier ging het om Tjerk en Danielle die hun ongeboren dochtertje met downsyndroom lieten weghalen omdat ze volgens Tjerk liever een gezond kindje ter wereld brengen (?). Daarna kwam de aap uit de mouw, de werkelijke redenen waren de stereotype en onjuiste redenen die deze vrouwen vaak gebruiken. Volgens Danielle hadden deze kinderen een leven lang zorg nodig, ook beweerde ze dat het niet de maatschappij was die deze kinderen verzorgen moesten maar dat zij daarvoor moesten zorgen in het geval dat hun wat overkomen zou, het was hun kind en hun verantwoordelijkheid. (?) Ook beweerd ze dat het bij het aandacht verdelen in het geval van een kindje met downsyndroom 80/20 was(?) Is dat fair ik vind van niet volgens haar, ook hadden deze kinderen volgens haar een leven lang zorg nodig waarmee ze haar andere kinderen niet wilde opzadelen Ook vroeg ze na de abortus of ze weer zwanger kon worden zonder problemen(?). Aan het einde van het artikel vertelt Danielle ook nog dat ze het ongemakkelijk vond dat mensen met downsyndroom zo positief in beeld komen, Soms keek ze terug `gewoon om dat gevoel aan te gaan(?) Ook vind ze dat ze een fijner mens is geworden dan voor de zwangerschap die ze heeft afgebroken.
    Na al dit fulmineren vertelde ze nog verbaasd dat ze door deze beslissing vrienden hebben verloren
    Ik zou je willen vragen om ook nog dit artikel eens te lezen. Ik denk dat je net als ik verbaasd zult zijn dat er nog zulke mensen zijn die af gaan op allerlei onjuiste argumenten om hun besluit te rechtvaardigen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s